Posts tonen met het label Zand en Schuim. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Zand en Schuim. Alle posts tonen

donderdag 25 oktober 2012

Zaaitijd...



In de herfst verzamelde ik al mijn verdriet
en begroef het in mijn tuin.
Toen het april werd
en de lente de aarde huwde,
groeiden er in mijn tuin
prachtige, zeldzame bloemen.
De buren kwamen kijken en zeiden:
'Als het weer herfst wordt
en de zaaitijd aanbreekt,
geef ons dan het zaad van die bloemen,
want die willen wij ook in onze tuin hebben'.

[uit: Kahlil Gibran - Van dag tot dag (Zand en schuim)]

zondag 11 maart 2012

Verstoppertje...



Laten we verstoppertje spelen.
Als je je verstopt in mijn hart,
kan ik je gemakkelijk vinden,
maar als je je achter jezelf verstopt,
heeft het geen zin je te zoeken.

Vreemd dat je medelijden hebt
met wie traag ter been zijn
en niet met wie traag van begrip zijn.
en dat je meer medelijden hebt
met wie blind van oog
dan met wie blind van hart zijn.

Wijsheid houdt op wijsheid te zijn
wanneer ze te trots wordt
om te huilen,
te ernstig om te lachen
en te zeer van zichzelf vervuld
om iets anders te zien dan zichzelf.

[uit: Zand en schuim - Kahlil Gibran]

zaterdag 22 oktober 2011

Echoes in Kahlil Gibran's woorden

Woorden van Kahlil Gibran, mooi! Pink Floyd's Echoes in andere woorden.

[uit: 'Van dag tot dag' - Kahlil Gibran]

Als je staat aan het begin van je kennen,
sta je aan het begin van je voelen.
Wie alleen kan horen wat het geluid verkondigt,
ziet en hoort eigenlijk niets.

De werkelijkheid van iemand anders
is niet gelegen in wat hij je onthult,
maar in wat hij je niet kan onthullen.
Als je hem dus wilt begrijpen,
luister dan niet naar wat hij zegt,
maar veel meer naar wat hij niet zegt.

Jij en ik blijven vreemdelingen voor het leven,
voor elkaar en voor onszelf
tot op de dag waarop jij spreekt en ik luister
omdat ik meen dat jouw stem mijn eigen stem is
en ik, wanneer ik voor je sta,
meen dat ik mijzelf zie staan voor een spiegel

(Zand en schuim)