woensdag 27 maart 2013

Overhandig je hart...

 

Vriendschap... het is er in verschillende soorten, maten en gradaties. Échte vriendschap is dun gezaaid, maar dat is voor mij in ieder geval de belangrijkste vorm. Blind vertrouwen, puur, wederzijds, gelijkwaardig, onvoorwaardelijk, nooit vanzelfsprekend, samen lachen én huilen, alles kunnen zeggen, alles kunnen delen, respect, geen maskers, enz. Soms for a lifetime, soms kort, intens en krachtig.

Claudia de Breij heeft er een prachtig nummer over gemaakt, Kahlil Gibran schreef een prachtige tekst... Dit is vriendschap voor mij...

***************************
Je vriend is het veld waarin jij zaait met liefde en waarvan je oogst met dankbaarheid.
Hij is je voedsel en je thuis.
Want hij stilt jouw honger en biedt je rust.

Zo vrijuit als je vriend spreekt, zo onbevreesd kun jij hem tegenspreken of het onvoorwaardelijk met hem eens zijn.
En als hij zwijgt, luistert jouw hart naar het zijne.
Want in vriendschap worden alle gedachten en alle wensen en verwachtingen geboren en gedeeld in een sprakeloze vreugde.

Bij het afscheid van een vriend is geen verdriet.
Want dat wat jou in hem het naast staat, wordt duidelijker in zijn afwezigheid.
Zoals de beklimmer van de berg de berg pas ziet vanaf de vlakte.
En vriendschap heeft geen ander doel dan het verdiepen van de geest.
Want liefde verlangt slechts haar eigen mysterie te ontsluiten en als zij meer verlangt, blijven haar netten leeg.
Geef dan je vriend het beste van jezelf.
Toon hem je diepste dalen, maar ook je hoogste toppen.

Bezoek je vriend niet om tijd te doden.
Bezoek hem om de uren te doorleven.
Want hij vervult je behoeften, maar vult je leegte niet.
En plezier en gedeelde vreugde maken de vriendschap zoet.
Want deze kleine dingen zijn een verkwikking en als dauw in de ochtend van het leven.

[uit: De Profeet - Kahlil Gibran]

vrijdag 15 maart 2013

Tussentijd...



wachten op de ware...

maar de vraag is... 

wat doe je in de tussentijd...?

>>>>>>>



zondag 3 maart 2013

Leef!




Vanaf nu is mijn leven van mij
Ik heb maar zo'n korte tijd op aarde
En mijn verlangen heeft me hier gebracht
Alles wat mij ontbrak en alles dat ik vergaarde

En toch is het de weg die ik verkoos
Mijn vertrouwen was eindeloos
Dat mij een klein stukje toonde
Van de hemel die ik nooit vond

Ik wil voelen dat ik leef
Al mijn dagen lang
Ik wil leven zoals ik wil
Ik wil voelen dat ik leef
In de wetenschap dat ik goed genoeg was

Ik ben mezelf nooit verloren
Het sliep alleen in me
Misschien had ik nooit een keuze
Behalve de wil om te leven
Het enige dat ik wil is gelukkig worden
Zijn wie ik ben
En sterk en vrij zijn
De dag uit de nacht zien opkomen

Ik ben hier
En mijn leven is alleen van mij
En de hemel waarvan ik overtuigd was
Bleek ergens daar te zijn
Ik wil voelen
Dat ik mijn leven geleefd heb
Zoals ik wil

[tekst: Nederlandse ondertiteling]

woensdag 13 februari 2013

Groeipijn...




En zo moet het zijn.
De verborgen bron van je ziel moet aan de oppervlakte
komen en ruisen en stromen naar de zee.
En de schatten van je oneindige diepte moeten zichtbaar
worden voor je ogen.

Maar leg deze onbekende schatten niet op een weegschaal.
En peil de diepte van je kennis niet met stok of peillood.
Want het zelf is als de zee, onmetelijk en grenzeloos...

De ziel loopt niet in een rechte lijn
en groeit niet als het riet...

[uit: De Profeet - Kahlil Gibran]

maandag 28 januari 2013

Big smile!


Inlijsten in blog... gewoon omdat ik iedere keer opnieuw weer een big smile op een m'n gezicht krijg van dit filmpje...


zondag 20 januari 2013

Dierbare vriendschappen...



Bijzondere vrienden... ik heb ze... We kennen elkaar nog maar een paar jaar en hebben elkaar slechts 3x in het eggie gezien. De eerste ontmoeting was heel kort, 'hoi' 'hoi', zoiets... in het crematorium, hij was zijn beste vriend verloren en ik...? ik was een bijzondere vriend kwijt. Een jaar later kwamen we elkaar tegen op een feestje, van zijn zus, mijn collega. Mailen kunnen we als de beste, afspreken, het kwam er nooit van. Tot ik in het najaar van 2011 vertelde dat ik bier lustte... De date was snel gemaakt, half 4 de kroeg in en rond een uur of 12 's nachts rolde ik m'n huis weer in. Nooit uitgekletst en geouwehoerd.

Vanochtend kreeg ik ineens een mail, out of the blue... 'heb je vanavond wat te doen?' Ja, dat had ik, maar het woordje 'Floyd' in het onderwerp triggerde mij genoeg. Wat het ook is, ik ga mee! Deal, jij pikt mij op, ik doe de kaartjes... En zo was ik vanavond ineens via Arnhem onderweg naar Nijmegen met een bijzondere vriend. Geweldige muziek, leuke avond en bijzonder, want, ja, hij was er óók bij, Ronald... In de toegift kwam Wish you were here voorbij, als vanzelf keken we allebei naar boven, voor hem, en hij is erbij.

Ruim 5 jaar alweer... Het is fijn te weten dat ik niet de enige ben die nog vaak aan hem denkt...

Voor altijd in ons hart, ver weg en toch vaak nog heel dichtbij...