Bezemen... bezemen... bezemen...

The story continues... Ooit is het af...

'Alles wat ik de laatste dagen gedaan heb is mijn huis op orde brengen. 

Ik ben de meubels aan het opruimen, maar ook ben ik de dingen van vroeger in mijn hart en mijn gedachten aan het schoonmaken door ze te ontdoen van oude schaduwzijden die daar niet meer horen.'

[uit: 'Van Dag tot Dag' - Wie inspireerde Gibran? Brief 26 november 1911- Kahlil Gibran]

Tot stuifas...

Zomaar een mooie dag... meewaaien met de wind... Terechtkomen in Bredevoort waar je een kanon kon afschieten. Bourgondisch lunchen, verliefd worden op een prachtige Boeddha, mooie gesprekken...

Bijna alle boekenwinkels gesloten, maar toch... Er was er één open... Ik pakte een dichtbundeltje uit de boekenkast, sloeg hem open... en was verkocht... Een variant op een prachtige tekst van Kahlil Gibran... wat mij betreft...

*********************************

De Liefde

De liefde lijkt de zachtste slavernij,

Dat weten zelfs de blinden en de doven,

Ik echter weet, wat weinigen geloven,

Dat ware vriendschap zachter is dan zij.

De liefde zal met vurige dweperij

Zichzelf, door zichzelf te verteren, doven;

Maar van mijn vriend kan niets mij ooit beroven,

Totdat er niets dan stuifas blijft van mij.

Hij zegt mij enkel kille, dwarse dingen,

Hij spot met mij, heeft mij al lang vergeten,

Toch vond ik nooit op hem iets af te dingen.

Nooit zal ik zijn hand in de mijne weten,

Maar steeds blijf ik hem nieuwe lof toezingen,

En wat men looft, dat heeft de geest bezeten.

[August von Platen, vertaald door Paul Claes; uit De liefste]

13x ik...

De afgelopen 2 jaar kwam onderstaande tekst van Kahlil Gibran een paar keer voorbij... bezemen, bezemen en nog eens bezemen. Mooie woorden, maar zo loos als het maar kan als je er niets mee doet.
Ik maakte net een virtuele wandeling door mijn AVA's en profielfoto's op Facebook... en... het werkt... bezemen...!!!
Van linksboven op een kutdag in juni 2010, via augustus 2012 met de klok mee naar een paar weken geleden in het midden...
Ik bezem door...

*********************

'Alles wat ik de laatste dagen gedaan heb is mijn huis op orde brengen. Ik ben de meubels aan het opruimen, maar ook ben ik de dingen van vroeger in mijn hart en mijn gedachten aan het schoonmaken door ze te ontdoen van oude schaduwzijden die daar niet meer horen.'

[uit: 'Van Dag tot Dag' - Wie inspireerde Gibran? Brief 26 november 1911 - Kahlil Gibran]

Wankel evenwicht...

De neverending zoektocht naar balans... wankel evenwicht vinden... koorddansen... Kahlil Gibran heeft het mooi verwoord... het lijkt zo simpel...

**************************************************

Je rede en je hartstocht zijn je ziel als roer en zeilen.
Wanneer je zeilen scheuren of je roer breekt, kun je alleen nog meedrijven of slingeren en ronddobberen op volle zee.
Want de rede alleen is een kracht die afremt. En hartstocht zonder tegenwicht is als een vlam die zichzelf verteert.
Maar als de rede opstijgt tot de hoogten van de hartstocht, klinkt een melodie op in je ziel.
En als de hartstocht wordt geleid door de rede, zal zij telkens weer herleven en als een feniks herrijzen uit de as.
Laat verstand en begeerte twee welkome gasten zijn in jouw huis.
En de ene gast onthaal je net als de andere, want zorg je beter voor de een dan voor de ander, dan zul je de liefde en het vertrouwen van beide verliezen.

[uit: De Profeet - Kahlil Gibran]

Overhandig je hart...

 

Vriendschap... het is er in verschillende soorten, maten en gradaties. Échte vriendschap is dun gezaaid, maar dat is voor mij in ieder geval de belangrijkste vorm. Blind vertrouwen, puur, wederzijds, gelijkwaardig, onvoorwaardelijk, nooit vanzelfsprekend, samen lachen én huilen, alles kunnen zeggen, alles kunnen delen, respect, geen maskers, enz. Soms for a lifetime, soms kort, intens en krachtig.

Claudia de Breij heeft er een prachtig nummer over gemaakt, Kahlil Gibran schreef een prachtige tekst... Dit is vriendschap voor mij...

***************************

Je vriend is het veld waarin jij zaait met liefde en waarvan je oogst met dankbaarheid.
Hij is je voedsel en je thuis.
Want hij stilt jouw honger en biedt je rust.

Zo vrijuit als je vriend spreekt, zo onbevreesd kun jij hem tegenspreken of het onvoorwaardelijk met hem eens zijn.
En als hij zwijgt, luistert jouw hart naar het zijne.
Want in vriendschap worden alle gedachten en alle wensen en verwachtingen geboren en gedeeld in een sprakeloze vreugde.

Bij het afscheid van een vriend is geen verdriet.
Want dat wat jou in hem het naast staat, wordt duidelijker in zijn afwezigheid.
Zoals de beklimmer van de berg de berg pas ziet vanaf de vlakte.
En vriendschap heeft geen ander doel dan het verdiepen van de geest.
Want liefde verlangt slechts haar eigen mysterie te ontsluiten en als zij meer verlangt, blijven haar netten leeg.
Geef dan je vriend het beste van jezelf.
Toon hem je diepste dalen, maar ook je hoogste toppen.

Bezoek je vriend niet om tijd te doden.
Bezoek hem om de uren te doorleven.
Want hij vervult je behoeften, maar vult je leegte niet.
En plezier en gedeelde vreugde maken de vriendschap zoet.
Want deze kleine dingen zijn een verkwikking en als dauw in de ochtend van het leven.

[uit: De Profeet - Kahlil Gibran]

Groeipijn...

En zo moet het zijn.

De verborgen bron van je ziel moet aan de oppervlakte

komen en ruisen en stromen naar de zee.

En de schatten van je oneindige diepte moeten zichtbaar

worden voor je ogen.

Maar leg deze onbekende schatten niet op een weegschaal.

En peil de diepte van je kennis niet met stok of peillood.

Want het zelf is als de zee, onmetelijk en grenzeloos...

De ziel loopt niet in een rechte lijn

en groeit niet als het riet...

[uit: De Profeet - Kahlil Gibran]

Missie Detox Kakelbont...

Voor de derde keer in een jaar komt dezelfde Gibrantekst voorbij. Voor de derde keer in een jaar drastisch bezemen... steeds een beetje drastischer... opruimen, schoonvegen, opschonen, detoxen, ik kan het niet beter uitdrukken dan Gibran... Dit is exact hoe het is... Ruimte maken... ruimte voor nieuwe dingen... 

En niet alle gewonnen ruimte hoeft gevuld te worden...

'Alles wat ik de laatste dagen gedaan heb is mijn huis op orde brengen. Ik ben de meubels aan het opruimen, maar ook ben ik de dingen van vroeger in mijn hart en mijn gedachten aan het schoonmaken door ze te ontdoen van oude schaduwzijden die daar niet meer horen.'

[uit: 'Van Dag tot Dag' - Wie inspireerde Gibran? Brief 26 november 1911 - Kahlil Gibran]

Zaaitijd...

In de herfst verzamelde ik al mijn verdriet

en begroef het in mijn tuin.

Toen het april werd

en de lente de aarde huwde,

groeiden er in mijn tuin

prachtige, zeldzame bloemen.

De buren kwamen kijken en zeiden:

'Als het weer herfst wordt

en de zaaitijd aanbreekt,

geef ons dan het zaad van die bloemen,

want die willen wij ook in onze tuin hebben'.

[uit: Kahlil Gibran - Van dag tot dag (Zand en schuim)]

Bezemen...

Geen half jaar op blote voeten deze keer, maar slechts 5 dagen... er wordt flink gebezemd...

'Alles wat ik de laatste dagen gedaan heb is mijn huis op orde brengen. Ik ben de meubels aan het opruimen, maar ook ben ik de dingen van vroeger in mijn hart en mijn gedachten aan het schoonmaken door ze te ontdoen van oude schaduwzijden die daar niet meer horen.'

[uit: 'Van Dag tot Dag' - Wie inspireerde Gibran? Brief 26 november 1911- Kahlil Gibran]

Geketend in mijn bolletje...

Gevangen in je zorgen, hersenspinsels, 'wat als-gedachten', 'wat-vindt-gedachten' enz. Wie heeft er geen last van? Als hier kampioenschappen voor zouden worden gehouden, dan zou het een zware strijd worden met heel veel deelnemers.

De afgelopen maanden is het mij ondanks alle zorgeloze vrijheid op blote voeten in ieder geval niet gelukt te voorkomen dat mijn hoofd af en toe met mijn gedachten op de loop ging. Je ervan bewust zijn en de mallemolen op tijd stil zetten is natuurlijk al winst, maar wat zou het toch fijn zijn als die mallemolen gewoon never nooit meer aan zou gaan...

Ik ben een fan van Kahlil Gibran en mooie teksten, dat zal inmiddels wel zijn opgevallen, en ook over deze mallemolen heeft hij weer mooie woorden geschreven.

Vrij zijn in mijn eigen bolletje... dat moet toch te doen zijn...

***************************************************

Je dagen hoeven niet zonder zorgen te zijn en je nachten niet zonder behoeften en verdriet om echt vrij te zijn.
En juist door boven deze lasten uit te komen, zul je vrij zijn en zonder ketenen.
...
Wat je wenst en wat je vreest, wat je tegenstaat en wat je koestert, wat je nastreeft of ontvlucht, alles houdt elkaar in een voortdurende omhelzing staande.
Dat alles klampt zich aan elkaar vast in jou, als licht en schaduw.
En wanneer de schaduw vervaagt tot niets, wordt het licht, dat blijft,
zelf de schaduw van een ander licht.
En wanneer jouw vrijheid de ketenen verbreekt, wordt ze zelf de keten van een grotere vrijheid.

[uit: De Profeet - Kahlil Gibran]

Verstoppertje...

Laten we verstoppertje spelen.

Als je je verstopt in mijn hart,

kan ik je gemakkelijk vinden,

maar als je je achter jezelf verstopt,

heeft het geen zin je te zoeken.

Vreemd dat je medelijden hebt

met wie traag ter been zijn

en niet met wie traag van begrip zijn.

en dat je meer medelijden hebt

met wie blind van oog

dan met wie blind van hart zijn.

Wijsheid houdt op wijsheid te zijn

wanneer ze te trots wordt

om te huilen,

te ernstig om te lachen

en te zeer van zichzelf vervuld

om iets anders te zien dan zichzelf.

[uit: Zand en schuim - Kahlil Gibran]

De vaas kan maar zo dichtbij zijn...

Wijze woorden, quotes, gekke, mooie, grappige en soms rake uitspraken, ik ben er dol op. Ik heb inmiddels een fijn lijstje dat ik nog net niet heb laten tatoeëren, daar hou ik dan weer niet zo van. Ze slingeren gewoon overal door mijn huis heen, op het prikbord, in boekjes, op kattenbelletjes, op Twitter en soms kalk ik er één of twee op mijn whiteboard... just to remind myself... Want een tekst mooi en goed vinden is één, er naar leven is twee... Bij het verzamelen van een greep uit mijn favorieten viel het me in ieder geval op dat het overgrote deel heppiedepeppie is, dat was wel een fijne constatering :-)) Gewoon leven en genieten dus...

• Enjoy life! There's plenty of time to be dead!
• Alles sal reg kom!
• Nothing lasts forever in this wicked world, not even our troubles...
• Happiness!!! Free to sing, laugh, dance... Create!!!
• Stilstaand water gaat stinken. (H_e_t_t_y)
• Never apologize for showing feelings. When you do so, you apologize for the truth. (Benjamin Disraeli)
• You may say I'm a dreamer, but I'm not the only one... (John Lennon - Imagine)
• And ever has it been known that love knows not its own depth until the hour of separation. (Kahlil Gibran)
• The grass is always greener where you water it.
• Leven is meervoud van lef. (Loesje)
• Geniet nooit met mate. (Loesje)
• When life gives you a hundred reasons to cry, show life that you have a thousand reasons to smile. 
• Be yourself, everybody else is taken. (Oscar Wilde)
• If you don't like something change it, if you can't change it, change the way you think about it. (Mary Engelbreit)
• enz. enz. enz. 

           [waar niets achter staat... >>>> bron onbekend]

Vriendschap...

Wat is dat eigenlijk? Vriendschap? Je hebt vrienden, vriendinnen, 'oppervlakkige' waar je af en toe eens 'iets leuks' mee doet, 'beste' die je al sinds je schooltijd kent en waarmee het nog steeds altijd goed & fijn is, ondanks dat je verschillende wegen loopt, kroegvrienden, (oud-) collega-vrienden, vakantievrienden, social media vrienden, 'beste' social media vrienden die irl-vrienden worden. Vrienden die 'zuinig op je gaan zijn'. Vrienden in alle soorten en maten. Blijvers en voorbijgangers. In moeilijke tijden leer je de echte kennen, een open deur, maar helaas zo waar.  Ik heb de afgelopen jaren aardig wat kaf van het koren gescheiden, niet leuk, maar soms is het nodig.
Wat échte vriendschap voor mij is? Blind vertrouwen, wederzijds, onvoorwaardelijk, nooit vanzelfsprekend, lachen, huilen, alles kunnen zeggen, alles kunnen delen, respect, geen maskers, puur, dat dus.
Er zijn veel mooie teksten over geschreven, maar dit prachtige liedje en deze prachtige tekst van Kahlil Gibran, dat is vriendschap voor mij, Vriendschap met een hoofdletter en een gouden randje...

****************************************************

Je vriend is het veld waarin jij zaait met liefde en waarvan je oogst met dankbaarheid.
Hij is je voedsel en je thuis.
Want hij stilt jouw honger en biedt je rust.

Zo vrijuit als je vriend spreekt, zo onbevreesd kun jij hem tegenspreken of het onvoorwaardelijk met hem eens zijn.
En als hij zwijgt, luistert jouw hart naar het zijne.
Want in vriendschap worden alle gedachten en alle wensen en verwachtingen geboren en gedeeld in een sprakeloze vreugde.

Bij het afscheid van een vriend is geen verdriet.
Want dat wat jou in hem het naast staat, wordt duidelijker in zijn afwezigheid.
Zoals de beklimmer van de berg de berg pas ziet vanaf de vlakte.
En vriendschap heeft geen ander doel dan het verdiepen van de geest.
Want liefde verlangt slechts haar eigen mysterie te ontsluiten en als zij meer verlangt, blijven haar netten leeg.
Geef dan je vriend het beste van jezelf.
Toon hem je diepste dalen, maar ook je hoogste toppen.

Bezoek je vriend niet om tijd te doden.
Bezoek hem om de uren te doorleven.
Want hij vervult je behoeften, maar vult je leegte niet.
En plezier en gedeelde vreugde maken de vriendschap zoet.
Want deze kleine dingen zijn een verkwikking en als dauw in de ochtend van het leven.

[uit: 'De Profeet' - Kahlil Gibran]

Bezemen op blote voeten...

De 2 december-tekst van Kahlil Gibran kan best op 1 december... vind ik... aangezien hij erg toepasselijk is. Bijna dagelijks krijg ik de vraag 'heb je al een andere baan?' Nee dus, maar die heb ik ook nog niet gezocht, zoals gepland... Het blijkt toch een hele kunst te zijn me niet op te laten jagen door die vraag en de meewarige blikken. Het stond er echt hoor, in mijn blog van 24 oktober (4e alinea). Het is dus de bedoeling! En zoals altijd trek ik gewoon mijn eigen plan zonder plan.

Inmiddels ben ik precies een maand op blote voeten en ik besef steeds meer hoe ik hier aan toe was, gewoon even helemaal niets moeten, niets plannen, linksaf slaan als ik eigenlijk rechtsaf had gepland. Niet dat ik niets doe, maar ik doe de dingen wel op het moment dat ik denk 'NU'.
De website is inmiddels geüpdate, ik heb weer een paar gave foto's gemaakt en verder bezem ik nog even vrolijk verder.



Kahlil Gibran heeft het in de tekst hieronder precies verwoord zoals het is...

****************************************************

Alles wat ik de laatste dagen gedaan heb is mijn huis op orde brengen. Ik ben de meubels aan het opruimen, maar ook ben ik de dingen van vroeger in mijn hart en mijn gedachten aan het schoonmaken door ze te ontdoen van oude schaduwzijden die daar niet meer horen.

[Uit: 'Van Dag tot Dag' - Wie inspireerde Gibran? Brief 26 november 1911 - Kahlil Gibran]

Hoofd en hart...

Mijn hoofd en hart zijn nogal eens in gevecht... herkenbaar waarschijnlijk. Kahlil Gibran heeft een mooie tekst over de perfecte balans geschreven. Het klinkt zo simpel als je het leest...


'Je rede en je hartstocht zijn je ziel als roer en zeilen.
Wanneer je zeilen scheuren of je roer breekt, kun je alleen nog meedrijven of slingeren en ronddobberen op volle zee.
Want de rede alleen is een kracht die afremt. En hartstocht zonder tegenwicht is als een vlam die zichzelf verteert.
Maar als de rede opstijgt tot de hoogten van de hartstocht, klinkt een melodie op in je ziel.
En als de hartstocht wordt geleid door de rede, zal zij telkens weer herleven en als een feniks herrijzen uit haar as.
Laat verstand en begeerte twee welkome gasten zijn in jouw huis.
En de ene gast onthaal je net als de andere, want zorg je beter voor de een dan voor de ander, dan zul je de liefde en het vertrouwen van beide verliezen.'

[uit: 'De Profeet' - Kahlil Gibran]

Mooie tekst van Kahlil Gibran

De 'dagtekst' van Kahlil Gibran in 'Van Dag tot Dag' is mooi vandaag...

3 november

Hoe graag zou ik willen dat de mens het instinct van de vogel had en dat de storm 's mensen vleugels brak. Want de mens neigt naar angst en lafheid, en als hij de storm voelt opsteken, kruipt hij in de spleten en holen van de aarde en verbergt zich.
Ja, de vogels bezitten een eergevoel en een moed die de mens niet heeft... de mens leeft in de schaduw van wetten en gewoonten die hij voor zichzelf maakte en vormde, maar de vogels leven naar dezelfde vrije eeuwige wet die de aarde zijn machtige baan om de zon doet beschrijven.
Als je in je eigen woorden gelooft, zou je de beschaving en haar corrupte wetten en tradities moeten verlaten en als de vogels moeten leven op een plek die niets anders kent dan de prachtige wet van hemel en aarde.
Geloven is iets heel moois, maar het in toepassing brengen is een bewijs van sterkte. Velen zijn er die spreken als het gebulder van de zee, maar hun leven is ondiep en stilstaand als rottende moerassen. Velen zijn er die hun hoofd uitheffen boven de toppen der bergen, maar hun geest blijft slapen in de duisternis van de holen.
[Wat het hart verborgen houdt, De Storm]

Echoes in Kahlil Gibran's woorden

Woorden van Kahlil Gibran, mooi! Pink Floyd's Echoes in andere woorden.

[uit: 'Van dag tot dag' - Kahlil Gibran]

Als je staat aan het begin van je kennen,
sta je aan het begin van je voelen.
Wie alleen kan horen wat het geluid verkondigt,
ziet en hoort eigenlijk niets.

De werkelijkheid van iemand anders
is niet gelegen in wat hij je onthult,
maar in wat hij je niet kan onthullen.
Als je hem dus wilt begrijpen,
luister dan niet naar wat hij zegt,
maar veel meer naar wat hij niet zegt.

Jij en ik blijven vreemdelingen voor het leven,
voor elkaar en voor onszelf
tot op de dag waarop jij spreekt en ik luister
omdat ik meen dat jouw stem mijn eigen stem is
en ik, wanneer ik voor je sta,
meen dat ik mijzelf zie staan voor een spiegel

(Zand en schuim)