Overhandig je hart...

 

Vriendschap... het is er in verschillende soorten, maten en gradaties. Échte vriendschap is dun gezaaid, maar dat is voor mij in ieder geval de belangrijkste vorm. Blind vertrouwen, puur, wederzijds, gelijkwaardig, onvoorwaardelijk, nooit vanzelfsprekend, samen lachen én huilen, alles kunnen zeggen, alles kunnen delen, respect, geen maskers, enz. Soms for a lifetime, soms kort, intens en krachtig.

Claudia de Breij heeft er een prachtig nummer over gemaakt, Kahlil Gibran schreef een prachtige tekst... Dit is vriendschap voor mij...

***************************

Je vriend is het veld waarin jij zaait met liefde en waarvan je oogst met dankbaarheid.
Hij is je voedsel en je thuis.
Want hij stilt jouw honger en biedt je rust.

Zo vrijuit als je vriend spreekt, zo onbevreesd kun jij hem tegenspreken of het onvoorwaardelijk met hem eens zijn.
En als hij zwijgt, luistert jouw hart naar het zijne.
Want in vriendschap worden alle gedachten en alle wensen en verwachtingen geboren en gedeeld in een sprakeloze vreugde.

Bij het afscheid van een vriend is geen verdriet.
Want dat wat jou in hem het naast staat, wordt duidelijker in zijn afwezigheid.
Zoals de beklimmer van de berg de berg pas ziet vanaf de vlakte.
En vriendschap heeft geen ander doel dan het verdiepen van de geest.
Want liefde verlangt slechts haar eigen mysterie te ontsluiten en als zij meer verlangt, blijven haar netten leeg.
Geef dan je vriend het beste van jezelf.
Toon hem je diepste dalen, maar ook je hoogste toppen.

Bezoek je vriend niet om tijd te doden.
Bezoek hem om de uren te doorleven.
Want hij vervult je behoeften, maar vult je leegte niet.
En plezier en gedeelde vreugde maken de vriendschap zoet.
Want deze kleine dingen zijn een verkwikking en als dauw in de ochtend van het leven.

[uit: De Profeet - Kahlil Gibran]

Oma's ring...

Twee jaar lang lag oma's gebutste ring in een laatje. De steen (of beter gezegd een soort glas) was er uit gevallen en ik wist niet zo goed wat ik er mee aan moest. Een juwelier had ooit al eens verteld dat de ring zo beschadigd was dat er niets meer aan te redden viel, dus, tsja, hoe ga je dat repareren?
Sinds het overlijden van oma in juli 1994 had ik de ring dag en nacht om gehad, het was kaal aan Hendrika's rechterhand de afgelopen twee jaar.

Tot vandaag. Een collega, met dezelfde achternaam als ik, schoof aan aan mijn bureau om wat dingen af te stemmen. Ze zat vol in haar verhaal, maar na een paar woorden hoorde ik helemaal niets meer. Mijn blik was afgedwaald naar haar rechter ringvinger... vrijwel exáct dezelfde ring! Nog nooit eerder had ik zo'n ring gezien, behalve die van mijzelf.
'Hóe kom jij aan die ring?' Geërfd van oma, de oudste kleindochter die naar haar was vernoemd. Exact hetzelfde verhaal als bij mij. Haar opa had de ring gevonden op een akker en aan zijn vrouw gegeven. Mijn opa schijnt hem aan mijn oma te hebben gegeven in de verkerings-/verlovingstijd, maar zeker weten doen we het niet. Kippenvel, ik kreeg het er koud van!
Zo bijzonder om bij een collega met dezelfde achternaam dezelfde ring tegen te komen met ook nog eens dezelfde reden waarom we hem hebben én dragen... en ook nog aan dezelfde vinger.

Ik kon het niet langer aan zien, die kale vinger, dus God zegene de greep... en de secondenlijm. Na 3 pogingen zat de steen weer vast. Sinds een uurtje zit hij weer om mijn vinger en als het aan mij ligt blijft hij daar de rest van mijn leven...

2x Hendrika en 2x Benaldo Pieter Johannes

De cirkel op blote voeten is rond...

Dat het goed zou komen... daar heb ik geen seconde aan getwijfeld... Maar dat mijn blote-voetenperiode zo goed getimed afgesloten zou worden... daar had ik niet van durven dromen.

Vandaag precies een jaar geleden besloot ik in een split second mijn vaste baan op te zeggen. Waarom...? Dat lees je in deze blog. Wat er daarna zou volgen... ik had echt geen idee... het grote, zwarte en onzekere gat...
De afgelopen maanden, en zeker de afgelopen weken vielen de puzzelstukjes langzaamaan op hun plek.
Sinds een paar weken ben ik voor Beeldbalie aan de slag als beeldredacteur. En uitgerekend gisteren, op 26 april, was de cirkel rond. Mijn eerste inkomsten sinds 1 november werden bijgeschreven op mijn bankrekening en als klap op de vuurpijl kreeg ik aan het eind van de dag te horen dat ik volgende week aan de slag kan in Doetinchem, een leuke parttimebaan bij een mooie organisatie.

26 april is sinds 2010 een dag met een rafelig rouwrandje. Vorig jaar was die dag de directe aanleiding van mijn drastische besluit. En nu, exact een jaar later, is de cirkel rond!

Tijdens een van de sollicitatiegesprekken de afgelopen week kreeg ik de vraag waar ik trots op ben. Nou, hierop dus! Dat ik dwars tegen alle adviezen en meningen in, ondanks alle financiële onzekerheden toch mijn eigen plan heb getrokken en mijn hart heb gevolgd, vol vertrouwen dat dat de enig juiste weg was. Het was zeker niet altijd makkelijk, maar ik ben heel blij dat ik het heb gedaan! Bijna een half jaar op blote voeten... het was mooi, fijn en heel waardevol!

One life, no return, no deposit!

I am you and what I see is me...

Magisch nummer! De eerste keer dat ik het hoorde was 's avonds laat tijdens een autorit langs de IJssel. De volle maan schitterde in het megahoge water van de overstroomde IJssel. Perfecte setting... Sindsdien loopt het nummer als een rode draad door mijn leven.

Strangers passing in the street

By chance two separate glances meet

And I am you and what I see is me