13x ik...

De afgelopen 2 jaar kwam onderstaande tekst van Kahlil Gibran een paar keer voorbij... bezemen, bezemen en nog eens bezemen. Mooie woorden, maar zo loos als het maar kan als je er niets mee doet.
Ik maakte net een virtuele wandeling door mijn AVA's en profielfoto's op Facebook... en... het werkt... bezemen...!!!
Van linksboven op een kutdag in juni 2010, via augustus 2012 met de klok mee naar een paar weken geleden in het midden...
Ik bezem door...

*********************

'Alles wat ik de laatste dagen gedaan heb is mijn huis op orde brengen. Ik ben de meubels aan het opruimen, maar ook ben ik de dingen van vroeger in mijn hart en mijn gedachten aan het schoonmaken door ze te ontdoen van oude schaduwzijden die daar niet meer horen.'

[uit: 'Van Dag tot Dag' - Wie inspireerde Gibran? Brief 26 november 1911 - Kahlil Gibran]

Missie Detox Kakelbont...

Voor de derde keer in een jaar komt dezelfde Gibrantekst voorbij. Voor de derde keer in een jaar drastisch bezemen... steeds een beetje drastischer... opruimen, schoonvegen, opschonen, detoxen, ik kan het niet beter uitdrukken dan Gibran... Dit is exact hoe het is... Ruimte maken... ruimte voor nieuwe dingen... 

En niet alle gewonnen ruimte hoeft gevuld te worden...

'Alles wat ik de laatste dagen gedaan heb is mijn huis op orde brengen. Ik ben de meubels aan het opruimen, maar ook ben ik de dingen van vroeger in mijn hart en mijn gedachten aan het schoonmaken door ze te ontdoen van oude schaduwzijden die daar niet meer horen.'

[uit: 'Van Dag tot Dag' - Wie inspireerde Gibran? Brief 26 november 1911 - Kahlil Gibran]

Geketend in mijn bolletje...

Gevangen in je zorgen, hersenspinsels, 'wat als-gedachten', 'wat-vindt-gedachten' enz. Wie heeft er geen last van? Als hier kampioenschappen voor zouden worden gehouden, dan zou het een zware strijd worden met heel veel deelnemers.

De afgelopen maanden is het mij ondanks alle zorgeloze vrijheid op blote voeten in ieder geval niet gelukt te voorkomen dat mijn hoofd af en toe met mijn gedachten op de loop ging. Je ervan bewust zijn en de mallemolen op tijd stil zetten is natuurlijk al winst, maar wat zou het toch fijn zijn als die mallemolen gewoon never nooit meer aan zou gaan...

Ik ben een fan van Kahlil Gibran en mooie teksten, dat zal inmiddels wel zijn opgevallen, en ook over deze mallemolen heeft hij weer mooie woorden geschreven.

Vrij zijn in mijn eigen bolletje... dat moet toch te doen zijn...

***************************************************

Je dagen hoeven niet zonder zorgen te zijn en je nachten niet zonder behoeften en verdriet om echt vrij te zijn.
En juist door boven deze lasten uit te komen, zul je vrij zijn en zonder ketenen.
...
Wat je wenst en wat je vreest, wat je tegenstaat en wat je koestert, wat je nastreeft of ontvlucht, alles houdt elkaar in een voortdurende omhelzing staande.
Dat alles klampt zich aan elkaar vast in jou, als licht en schaduw.
En wanneer de schaduw vervaagt tot niets, wordt het licht, dat blijft,
zelf de schaduw van een ander licht.
En wanneer jouw vrijheid de ketenen verbreekt, wordt ze zelf de keten van een grotere vrijheid.

[uit: De Profeet - Kahlil Gibran]