Mijn 2012 in iets meer dan 40 woorden...

* blote voeten * loslaten * inzichten * nieuwe vrienden * Pippi * Peter Pan * Twitter * Loenatik * Beeldbalie * I am what I am * oude valkuilen * opstaan * leren * klein geluk * afscheid * Bob * terrornijn * leuke projecten * Whatsapp * tweetuppen * koken * nog meer schepen verbranden * intens voelen * Echoes * accepteren * rust * Reiki * schaterlachen * genieten * strepen trekken *

Als morgen niet komt...

Only put off until tomorrow

what you are willing to die having left undone...

(Pablo Picasso)

De waan van de dag, opzij, opzij, opzij, we hollen, rennen, vliegen... En het lijkt allemaal oh zo belangrijk.

Ooit heb ik niet gezegd wat ik wilde zeggen, ik was te bang... er kwam geen morgen meer...

Zoals bijna iedereen ga ik regelmatig volledig op in de waan van de dag, maar het besef dat er misschien geen morgen meer zal zijn, is er altijd, iedere dag opnieuw.
Het lijkt vaak doodeng en moeilijk dingen te doen, of nog erger uit spreken, te zeggen, maar de angst ervoor maakt het vele malen moeilijker dan dat het eigenlijk is.
Afgelopen weekend heb ik het gedaan,  de drempel was veel en veel hoger dan mijn eigen 1,54m, maar ik ben er overheen geklommen.

Als er nooit meer een morgen komt... ik kan rustig slapen, ik heb het gezegd...

Blub...

*blub*

verdrinken

verdrinken in mensen

verdrinken in muziek

verdrinken in woorden

verdrinken... tomeloos... intens...

*blub*

De allermooiste vrucht...

 

 

Bezemen!

Loslaten!

Ruimte!

Rust!

Genieten!

Dankbaar!

Inspiratie!

Flow!

Leven!

 

Een paar weken actief knopen doorhakken, bezemen en strepen trekken... het werpt zijn vruchten af...

 

Ik pluk de dag! Dat is de allermooiste vrucht die afgeworpen wordt!

Bloedbandglibberstrepen...

In februari trok ik strepen . Het kostte wat moeite maar het is gelukt, zélfs de beruchte glibberstreep is gezet.
Maar wat doe je met bloedbandglibberstrepen? Die zijn nog lastiger... Je deelt je DNA, je deelt je verleden. En soms, heel uitzonderlijk soms, deel je immens verdriet. En juist in die kwetsbaarheid kom je heel dicht bij elkaar, in de duisterste tijden ontstaan mooie gesprekken. Soms letterlijk in het duister van de nacht, urenlange gesprekken met veel tranen en veel lachen.

Noem me naïef, dwaas enz., maar ik geloof in de groei en verdieping van relaties door pijn, verdriet, intimiteit, juist wanneer je op je allerkwetsbaarst bent. Het kan ook fout gaan, de wegen kunnen scheiden, maar ook dat is emotie en kwetsbaarheid.
Bij de bloedband, daar werkt het zo dus niet... het blijft een ingewikkelde, niet zelf gekozen relatie. Na een jaar vol emotie, delen, prachtige gesprekken, intimiteit enz. is het inmiddels alweer 1,5 jaar oppervlakkige business as usual. De treinen denderen over compleet verschillende sporen en heel af en toe scheren de locomotieven oppervlakkig langs elkaar heen. En daar blijft het bij.

Vandaag trek ik weer een vette streep. Ik accepteer dat het is wat het is en kies voor mezelf! Beter laat dan nooit...

On a bed of spider web...

Memory comes when memory's old

I am never the first to know

Following the stream up North

Where do people like us float

There is room in my lap

For bruises, asses, hand claps

I will never disappear

For forever I'll be there

Whispering

Morning, keep the streets empty for me

I'm laying down eating snow

My fur is hot, my tongue is cold

On a bed of spider web

I think of how to change myself

A lot of hope in a one man tent

There's no room for innocence

So take me home before the storm

Velvet mites will keep us warm

Whispering

Morning, keep the streets empty for me

Uncover our heads and reveal our souls

We were hung right before we were born

BAM...

Sommige wijsjes komen aan... kruipen onder je huid, in je buik, in je hoofd, overal... BAM!