Ruim 2 jaar geleden deed ik iets wat de meeste mensen in mijn omgeving niet begrepen... in "crisis"tijd een vaste baan opzeggen en besluiten voor onbepaalde tijd baanloos (en dus inkomensloos) door het leven te te gaan...
De onbepaalde tijd werd uiteindelijk bijna een half jaar en ik heb er geen seconde spijt van gehad... het was een waardevolle, mooie tijd. Nieuwe mensen, nieuwe inzichten, tijd voor alles waarvoor je meestal geen tijd neemt (dom!) als je in de mallemolen van de dagelijkse waan mee draait.
In die periode liep ik ook tegen het boek Leven van 1 euro per dag aan. Lekker toepasselijk als je inkomensloos door het leven gaat, maar vooral een ontzettend leuk boek om te lezen. Geen zuur bezuinigingsverhaal, maar een bevrijdende ontdekkingsreis vol humor. De schrijfster is een ander, blijer en gelukkiger, mens na een jaar leven van 1 euro per dag...
Vandaag kwam ik het boekje weer tegen in de boekenkast... dat kan geen toeval zijn. Weer zit ik in een soortgelijke situatie... een mooi kruispunt, leven op de kop, minimale inkomsten... een goed moment om het boek weer te lezen, Kakelbont en P1ppi verder te detoxen en nieuwe wegen in te slaan...
In het kader van de hamster die ik ben, puilen mijn voorraadkasten en diepvries uiteraard weer uit... Ik sluit vandaag een contract af met mijzelf... behalve de onontkoombare uitgaven voor wonen, belastingen, noodzakelijk auto-onderhoud, gezondheid en verse etenswaren als groente, fruit e.d. wordt er geen euro meer uitgegeven aan wat dan ook de komende 100 dagen...
Ik bezem weer verder...
*********************************
Alles wat ik de laatste dagen gedaan heb is mijn huis op orde brengen.
Ik ben de meubels aan het opruimen,
maar ook ben ik de dingen van vroeger in mijn hart en mijn gedachten aan het schoonmaken
door ze te ontdoen van oude schaduwzijden die daar niet meer horen.
[Uit: 'Van dag tot dag' - Wie inspireerde Gibran? Brief 26 november 1911 - Kahlil Gibran]
